About milfordminogue

Γιατί τζογάρουμε: Η επιστήμη πίσω από το καζίνο

Από τις ανθρώπινων κοινωνίες μέχρι τα υπερσύγχρονα διαδικτυακά casino, το ανθρώπινο είδος παρουσίαζε συνεχώς μια αδυναμία στα παιχνίδια ρίσκου. Ποιος είναι όμως ο λόγος που είμαστε διατεθειμένοι να θέλουμε να ποντάρουμε τα αγαθά μας πάνω σε ένα τυχαίο τυχαίο αποτέλεσμα; Η απάντηση δεν έχει να κάνει αποκλειστικά στην προσδοκία για εύκολο κέρδους, όπως πολλοί πιστεύουν οι περισσότεροι. Η πραγματική αιτία της αγάπης εντοπίζεται μέσα στον νου αλλά και στη λειτουργία του, αλλά και σε κάποιες βασικές νοητικές παγίδες (cognitive biases).

Η Ντοπαμίνη και το Αίσθηση Ανταμοιβής

Όταν ένας άνθρωπος πάει να παίξει μπροστά στο καζίνο, πριν καν ποντάρει, ο εγκέφαλός του έχει ήδη αρχίσει να παράγει ντοπαμίνη (την ορμόνη της ευχαρίστησης). Όπως δείχνουν με νευρολογικές μελέτες, το αίσθημα της αναμονής της επιτυχίας έχει τη δύναμη να δημιουργήσει μεγαλύτερη απελευθέρωση της ορμόνης σε σχέση με την ίδια τη νίκη! Αυτή είναι που κάνει απίστευτα εθιστικό. Ο καθένας νιώθει την ένταση της προσμονής, το δευτερόλεπτο ασάφειας εκεί όπου ο τροχός κάνει κύκλους και οι κύλινδροι του slot ακόμα δεν έχουν κάτσει. Στην πραγματικότητα για πολλούς, ακριβώς αυτή η αίσθηση του ρίσκου έχει γίνει η πραγματική ανταμοιβή, ανεξαρτήτως του αν έρθει το εάν υπάρξει χρηματικό κέρδος.

• Near Misses (Παραλίγο Νίκες): Ένα ψυχολογικό τρικ το οποίο χρησιμοποιούν slots είναι το να σας φέρνουν συχνά 2 εικονίδια Scatter ενώ το τρίτο να περνάει μόλις μια θέση μακριά. Ο ανθρώπινος εγκέφαλος το αντιλαμβάνεται ως σχεδόν σημαντικό, και μας πείθει να νιώθουμε πως ”το έχουμε” και να παίζουμε άλλο ένα spin.
• Loss Chasing (Κυνήγι των χαμένων): Η δυσκολία του ανθρώπου να συμβιβαστεί με την ήττα τον ωθεί στο να ποντάρει περισσότερα χρήματα, ελπίζοντας ότι θα πάρει τα λεφτά του πίσω.

Η Πλάνη των Πιθανοτήτων (Gambler’s Fallacy)

Ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον ψυχολογικό σφάλμα που την γιατί ρισκάρουμε στο καζίνο είναι ”Η Πλάνη του Παίκτη”. Οι άνθρωποι έχουν την ψευδαίσθηση να βλέπουν πάντα μοτίβα και συστήματα εκεί όπου υπάρχουν μόνο τελείως ανεξάρτητα γεγονότα. Λόγου χάρη, αν στα τραπέζια της ρουλέτας το νούμερο κάτσει στο μαύρο 5 συνεχόμενες παρτίδες, πολλοί παίκτες θα βιαστούν να ποντάρουν όλα στο κόκκινο, έχοντας την απόλυτη σιγουριά πως ”τώρα έφτασε η ώρα του”. Στην πραγματικότητα, η μπίλια στερείται μνήμη παρελθόντος. Οι πραγματικές πιθανότητες για να πέσει χρώμα παραμένουν απολύτως οι ίδιες (48.6% σε μια) με στο προηγούμενο spin. Αυτή η νοητική πλάνη ότι είμαστε ικανοί να προβλέψουμε το μέλλον και να ”νικήσουμε” το μηχάνημα, μας δίνει ένα τεράστιο αίσθημα αυτοπεποίθησης που μας μας κάνει να μένουμε καρφωμένους στο παιχνίδι.

Το Καζίνο ως μέσο Escapism

Εκτός από τα παραπάνω, δεν πρέπει να παραβλέπουμε τον κοινωνικό-ψυχολογικό αλλά και συναισθηματικό escapism. Για πολλούς παίκτες, το καζίνο (ανεξάρτητα αν πρόκειται από το κινητό είτε κανονικό κτίριο) λειτουργεί σαν ένας ασφαλής χώρος διαφυγής από τα προβλήματα και τη σκληρή πραγματικότητα. Η απόλυτη συγκέντρωση που χρειάζεται το παιχνίδι κάνει το μυαλό να ”αδειάσει” και μην σκέφτεται άλλα προβλήματα. Αυτό ακριβώς το στοιχείο (Escapism), σε πάντρεμα με τα φώτα, τη μουσική καθώς και την έκκριση αδρεναλίνης, δημιουργεί ένα εκπληκτικά εθιστικό μείγμα το οποίο και τον λόγο που την τεράστια ροπή της ανθρωπότητας προς τον τζόγο.